କିସ୍ତିରେ ବିଶ୍ବଯୁଦ୍ଧ, ଦିନକୁ ଦିନ ବଢୁଛି ଯୁଦ୍ଧ ଆଶଙ୍କା

୨୦୨୬ ଆରମ୍ଭ ହେବା ସହିତ ଦୁନିଆ ଆଜି ଏମିତି ଏକ ମୋଡ଼ରେ ପହଞ୍ଚିଛି ଯେତେବେଳେ ଗୋଟିଏ ଦେଶ ଅନ୍ୟ ଏକ ଦେଶ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କରିବ । ଯାହା ପରେ କହିବ ଯେ, ଏହା ଛଡ଼ା କିଛି ବିକଳ୍ପ ନଥିଲା । ଯୁଦ୍ଧ ହଠାତ୍ ହୋଇନଥିଲା ବରଂ ଧୀରେ ଧୀରେ ଏପରି ପରିସ୍ଥିତି ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥିଲା । ପ୍ରଥମେ ବିବୃତ୍ତି, ପରେ ଧମକ, ପରେ ଅଭ୍ୟାସ ଏବଂ ଶେଷରେ ଆକ୍ରମଣ । ସେ ତେଣିକି ଡୋନାଲ୍ଡ ଟ୍ରମ୍ପ ହୁଅନ୍ତୁ ବା ଭ୍ଲାଦିମିର ପୁଟିନ୍, ସି ଜିନପିଙ୍ଗ୍ କିମ୍ବା ମିଡିଲ୍ ଇଷ୍ଟର ନେତା ହୁଅନ୍ତୁ ବିଶ୍ୱ ରାଜନୀତିରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାଷ୍ଟ୍ରଗୁଡ଼ିକର ଭାଷା ସମାନ ହୋଇଯାଇଛି ।

ଯେତେବେଳେ ଟ୍ରମ୍ପ ଗ୍ରୀନଲ୍ୟାଣ୍ଡ ଏବଂ ‘‘ସାମର୍ଥ୍ୟ ବିକଳ୍ପ’’ ବିଷୟରେ ‘‘କ୍ରୟ’’ କରିବା ବିଷୟରେ କଥା ହୁଅନ୍ତି, ତାହା କେବଳ ଅଦ୍ଭୁତ ବକ୍ତବ୍ୟ ନୁହେଁ । ଏହା ଏକ ମାନସିକତାର ଅଂଶ ଯେଉଁଥିରେ ସୀମା, ସାର୍ବଭୌମତ୍ବ ଏବଂ ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ଆଇନ୍ ଗୁରୁତ୍ବପୂର୍ଣ୍ଣ ନୁହେଁ । ଦୁନିଆ ପୂର୍ବରୁ ଏହି ମାନସିକତା ଦେଖିଛି । ଦ୍ବିତୀୟ ବିଶ୍ବଯୁଦ୍ଧ ପୂର୍ବରୁ ଯେତେବେଳେ ଜର୍ମାନୀ କିଛି ଅଞ୍ଚଳ ଉପରେ ପ୍ରାକୃତିକ ଅଧିକାର ବୋଲି ଦାବି କରିଥିଲା ସେତେବେଳେ ଏହା ଧୀରେ ଧୀରେ ୟୁରୋପକୁ ଦଖଲ କରିଥିଲା । ଯେତେବେଳେ ଜାତିସଂଘରେ ଆମେରିକାର ରାଷ୍ଟ୍ରଦୂତ ଭେନେଜୁଏଲା ଆକ୍ରମଣକୁ ନ୍ୟାୟ ସଙ୍ଗତ ବୋଲି ପ୍ରମାଣ କରିବାକୁ ‘‘ପଶ୍ଚିମ ଗୋଲାର୍ଦ୍ଧ ଆମର’’ ବୋଲି ଦାବି କରିଥିଲେ । ଯାହା ଦ୍ବିତୀୟ ବିଶ୍ବଯୁଦ୍ଧ ପୂର୍ବଜର୍ମାନୀର ସ୍ମୃତିକୁ ମନେପକାଇଦିଏ ।

ଡୋନାଲ୍ଡ ଟ୍ରମ୍ପ କେବଳ ଭେନେଜୁଏଲା କିମ୍ବା ଗ୍ରୀନଲ୍ୟାଣ୍ଡ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସୀମିତ ନୁହଁନ୍ତି । ସେ ମେକ୍ସିକୋ, ପାନାମା, କଲମ୍ବିଆ ଏବଂ କ୍ୟୁବାକୁ ମଧ୍ୟ ଧମକ ଦେଇଛନ୍ତି । ସେ କେବଳ ଲାଟିନ ଆମେରିକା ନୁହେଁ, ବରଂ ଇରାନ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କରିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ବୋଲି କହିଛନ୍ତି । ସେହି ୧୦ ଦିନ ପୂର୍ବରୁ ଇସଲାମିକ୍ ଷ୍ଟେଟକୁ ଅଧାର କରି ନାଇଜେରିଆ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କରିଥିଲେ । ଟ୍ରମ୍ପଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଯେକୌଣସି ରାଷ୍ଟ୍ରର ସାର୍ବଭୌମତ୍ୱ ଅପ୍ରାସଙ୍ଗିକ । ଟ୍ରମ୍ପଙ୍କ ଦ୍ୱିତୀୟ କାର୍ଯ୍ୟକାଳ ସମୟରେ ସେ ତାଙ୍କ ପ୍ରତିରକ୍ଷା ବିଭାଗକୁ ଯୁଦ୍ଧ ବିଭାଗ ନାମିତ କରିଥିଲେ । ଟ୍ରମ୍ପ ପ୍ରତିରକ୍ଷାମୂଳକ ନୁହଁନ୍ତି ବରଂ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଆଗ୍ରହୀ ।

ଚୀନ୍ ତାଇୱାନ ପ୍ରତି ତା’ର ପ୍ରତିବଦ୍ଧତା ଏବଂ ଏହାର ଏକୀକରଣ ପ୍ରତି ତା’ର ପ୍ରତିବଦ୍ଧତାକୁ ବାରମ୍ବାର ଦୋହରାଇଛି । ଯାହା ହାସଲ କରିବା ପାଇଁ ତା’ର ସାମରିକ ଶକ୍ତି ବ୍ୟବହାର କରିବାକୁ ପଛାଇ ନାହିଁ । ଗତ ଦୁଇ ଦିନ ଧରି ଚୀନ୍ ତାଇୱାନ ଚାରିପାଖର ସମୁଦ୍ରକୁ ବନ୍ଧକ କରି ରଖିଛି । ସାମରିକ ଅଭ୍ୟାସ ନାଁରେ ତାଇୱାନକୁ ଅଧିଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ ପାଖାପାଖି ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇସାରିଛି । ଡିପ୍ଲୋମେଟିକ୍ ସ୍ତରରେ ଆକ୍ରମଣ ଜାରି ରହିଛି । କେବଳ ତାଇୱାନରେ ନୁହେଁ ଏହାର ପଡ଼ୋଶୀ ଦେଶଗୁଡିକୁ ଚ୍ୟାଲେଞ୍ଜ କରାଯାଉଛି ।

ଏହି ସମୟରେ, ଚୀନ୍ ତାର ପଶ୍ଚିମ ପଡ଼ୋଶୀ ଭାରତ ପ୍ରତି ନକାରାତ୍ମକ ମନୋଭାବ ପୋଷଣ କରୁଛି । ଅରୁଣାଚଳ ପ୍ରଦେଶ ସମ୍ପର୍କରେ ଏହାର କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପ୍ରତି ବିବାଦୀୟ ହୋଇଛି । ଏହା ଭାରତର ଧୈର୍ଯ୍ୟ ଯାହା ଚୀନ୍ ସହିତ ଏକ ବଡ଼ ସଂଘର୍ଷକୁ ରୋକିଛି । ଚୀନ୍ କେବଳ ହିମାଳୟ ମାଧ୍ୟମରେ ନୁହେଁ ବରଂ ପାକିସ୍ତାନ, ଶ୍ରୀଲଙ୍କା, ବାଂଲାଦେଶ ଏବଂ ମାଳଦ୍ୱୀପ ମାଧ୍ୟମରେ ମଧ୍ୟ ଭାରତ ପାଇଁ ନିରନ୍ତର ଚ୍ୟାଲେଞ୍ଜ ସୃଷ୍ଟି କରୁଛି ।

ଯେତେବେଳେ ରୁଷ ୟୁକ୍ରେନ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କଲା ସେତେବେଳେ ଏହାର ଯୁକ୍ତି ଏକ ସୁରକ୍ଷା ସମସ୍ୟା । ଏକ ପୁରୁଣା ହିସାବ ଯାହା ଏବେ ସମାଧାନ କରାଯାଉଛି । ୟୁରୋପ ରୁଷକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିବାକୁ ଷଡ଼ଯନ୍ତ୍ର କରେ । ସେହିପରି ଭାବେ ତିନି ବର୍ଷ ପୂର୍ବେ ହମାସ ଇସ୍ରାଏଲୀ ଅସ୍ତ୍ରାଗାରରେ ନିଆଁ ଲଗାଇଦେଇଥିଲା । ଯାହା ମଧ୍ୟପ୍ରାଚ୍ୟରେ ଏବେ ବି ପ୍ରଚଣ୍ଡ ଭାବରେ ବ୍ୟାପି ରହିଛି । ଇସ୍ରାଏଲୀ ଆକ୍ରମଣ ଗାଜା ଷ୍ଟ୍ରିପକୁ ଧ୍ୱଂସ କରିଦେଇଛି । ହଜାର ହଜାର ଲୋକଙ୍କ ପ୍ରାଣହାନୀ କରିଛି ।

ଏଥିସହ ୟେମେନି ମିଲିସିଆଙ୍କ ଧମକର ଜବାବରେ ସାଉଦି ଆରବ ଅନେକ ଆକ୍ରମଣ ଆରମ୍ଭ କରିଛି । ତଥାପି, ସାଉଦି ଆରବର କ୍ରୋଧ ସମ୍ପ୍ରତି ଚରମ ସୀମାରେ ପହଞ୍ଚିଛି ଯେତେବେଳେ ସେ ଜାଣିବାକୁ ପାଇଲା ଯେ ୟୁଏଇ ଏକ ୟେମେନି ବିଦ୍ରୋହୀ ଗୋଷ୍ଠୀକୁ ସମର୍ଥନ କରୁଛି। ଏକ ସପ୍ତାହ ଧରି, ସାଉଦି ଆରବ ଏବଂ ଏହାର ସହଯୋଗୀ ବାହିନୀ ୟେମେନରେ ଅଛନ୍ତି, ବିଭିନ୍ନ ସ୍ଥାନରେ ସ୍ଥଳ ଏବଂ ବିମାନ ଆକ୍ରମଣ କରିଛନ୍ତି । ବିପଦପୂର୍ଣ୍ଣ କଥା ଏହା ନୁହେଁ ଯେ ଯୁଦ୍ଧ ଘଟୁଛି । ବିପଦପୂର୍ଣ୍ଣ କଥା ହେଉଛି ଯେ ଯୁଦ୍ଧର ଭାଷା ଆଉ ଅସାଧାରଣ ନୁହେଁ । ଇତିହାସ ଦର୍ଶାଏ ଯେ ବିଶ୍ୱଯୁଦ୍ଧ ହଠାତ୍ ହୁଏ ନାହିଁ । ଦ୍ୱିତୀୟ ବିଶ୍ୱଯୁଦ୍ଧ ରାତାରାତି ଆରମ୍ଭ ହୋଇନଥିଲା । ପ୍ରତ୍ୟେକ ଥର ବିଶ୍ୱ ଭାବୁଥିଲା, “ହୁଏତ ଏହିଠାରେ ଶେଷ ହୁଏ ।” କିନ୍ତୁ ତାହା ହେଲା ନାହିଁ ।

ଅନ୍ୟପଟେ ଏହି ପରିବେଶ ହିଁ ଏକ ବିଶ୍ୱଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଭୂମି ପ୍ରସ୍ତୁତ କରୁଛି । ହୁଏତ ପରବର୍ତ୍ତୀ ବିଶ୍ୱଯୁଦ୍ଧ ଗୋଟିଏ ଦିନରେ ଆରମ୍ଭ ହେବ ନାହିଁ। ଏହା ଅନେକ ମୋର୍ଚ୍ଚାରେ ଛୋଟ ଛୋଟ ଯୁଦ୍ଧ ଭାବରେ ଆରମ୍ଭ ହେବ । ଯେଉଁଥିରେ ୟୁକ୍ରେନ, ତାଇୱାନ, ମଧ୍ୟପ୍ରାଚ୍ୟ, ଆର୍କଟିକ, ଆଫ୍ରିକା, ଏବଂ ତାପରେ ଧୀରେ ଧୀରେ ପରସ୍ପର ସହିତ ଜଡିତ ହେବ । ଯେତେବେଳେ ବିଶ୍ୱ ଏହା ଅନୁଭବ କରିବ ସେତେବେଳେ ବହୁତ ଡେରି ହୋଇ ଯାଇଥିବ ।